Dnia 10 września 2024 r. (wtorek) zapraszamy na zebrania rodziców:
godz. 16.00 - klasy I - III;
godz. 17.30 - klasy IV - VIII.
ZAPRASZAMY!
Dnia 10 września 2024 r. (wtorek) zapraszamy na zebrania rodziców:
godz. 16.00 - klasy I - III;
godz. 17.30 - klasy IV - VIII.
ZAPRASZAMY!
Rozkład jazdy autobusu szkolnego obowiązujący w dniu 2 września 2024 r. >>> Rozklad_jazdy.pdf
WAŻNE
Stary Dybów- przystanek z ul. Szwoleżerów w dniu dzisiejszym został przeniesiony na ulicę Ułańską. Autokar zabierze dzieci z nowo wyznaczonego przystanku.
"BO WOLNOŚĆ TO JEST TYLE ILU NAS POLEGŁO I WOLNOŚĆ TO JEST TYLE ILU NAS DZIŚ ŻYJE."
Józefa Radzymińska „Jest jeden czas miłości”
W niedzielę, 1 września 2024 r. minie 85. rocznica wybuchu II wojny światowej. To największa i najkrwawsza wojna w dziejach ludzkości. Objęła prawie całą Europę, część Azji, Afryki i Bliskiego Wschodu. We wrześniu Polskę zaatakowano dwukrotnie. 1 września napadu dokonały faszystowskie Niemcy, natomiast 17 września od wschodu wkroczyła Armia Czerwona. Nastał czas grozy, terroru i walki ludzi o przetrwanie. Napaść na Polskę była wynikiem tajnego porozumienia między III Rzeszą Adolfa Hitlera a ZSSR Józefa Stalina. „Zniszczenie Polski jest naszym pierwszym zadaniem. (...) Bądźcie bez litości, bądźcie brutalni” - powiedział Adolf Hitler. Słowa te dotyczyły również ludności cywilnej. Wojna totalna zakładała użycie lotnictwa, czołgów i artylerii w niespotykanej wcześniej skali. Niemcy wystawili 1 mln 850 tys. żołnierzy, 11 tys. dział, 2 800 czołgów i 2000 samolotów. Wojsko Polskie dysponowało armią 950 tys. żołnierzy, 4,8 tys. dział, czołgami w liczbie 700 i 400 samolotami. O losach kampanii wrześniowej zdecydowało uderzenie 17 września Armii Czerwonej, która miała 1,5 miliona żołnierzy. I choć żołnierz polski z honorem bronił naszej wolności bohaterstwem niwelując niemiecka i sowiecką przewagę walcząc w osamotnieni, bez realnej pomocy sojuszników ( Francji i Wielkiej Brytanii) był bez szans. Sześcioletnia II wojna światowa pochłonęła 60 mln ofiar. Zginęło 6 mln polskich obywateli. W ,,Stalowej Jedynce” w te wrześniowe dni będziemy wspominać Tych , którzy mieli odwagę przeciwstawić się dwóm brutalnym totalitaryzmom. Wszyscy zdajemy sobie bowiem sprawę, że świadome społeczeństwo nie powinno zapomnieć o ofiarach wojny. Oby pamięć o II wojnie światowej była przestrogą dla współczesnego świata, żeby nie zmieniać granic siłą, nie paktować nad głowami i kosztem innych państw, nie ulegać agresywnym działaniom.
Cześć i Chwała Bohaterom. Pamięć Poległym.
Koło Historyczne „Wiarus”
- blok rysunkowy biały A4
- blok rysunkowy kolorowy A4
- blok techniczny biały A4
- blok techniczny kolorowy A4
- farby plakatowe + pędzelki i pojemnik na wodę
- plastelina
- papier kolorowy- wycinanki
- 3 teczki na gumkę
- 2 zeszyty w trzy linie 16k
- 2 zeszyty w kratkę 16k
- zeszyt 32k w kratkę do korespondencji
- ryza papieru ksero
- kredki bambino
- piórnik z pełnym wyposażeniem (2 ołówki, gumka, kredki ołówkowe, klej w sztyfcie, nożyczki, linijka - 15 cm, temperówka)
- plastikowa podkładka do prac plastycznych
- worek z obuwiem (na białej podeszwie)
- worek ze strojem gimnastycznym (biała koszulka, granatowe lub czarne spodenki).
Wszystkie rzeczy prosimy podpisać w widocznym miejscu.
Pobierz >>>>>> Wyprawka_ucznia_klasy_1.pdf
Od 1 września 2024 r. dzieci i młodzież z Ukrainy zostaną objęci obowiązkiem szkolnym i obowiązkiem nauki, powiązanym z pobieraniem świadczenia wychowawczego (tzw. 800+). Wielu nowych uczniów rozpocznie naukę w polskich szkołach i w ocenie MEN istotne jest, aby zarówno oni, jak i ich rodziny były świadome nowych przepisów oraz możliwości i szans edukacyjnych.
Załączamy ulotkę informacyjną, która zawiera kluczowe informacje na temat wprowadzonego dla dzieci uchodźczych obowiązku edukacyjnego oraz dostępnych form wsparcia dla uczniów z Ukrainy.
Załączniki:
1. Ulotka informacyjna MEN >>>> ulotka_men.pdf
2. Ulotka informacyjna MEN_UA >>> ulotka_men_ua.jpg
3. Ulotka informacyjna MEN do druku >>> ulotka_men_dodruku.pdf
4. Ulotka informacyjna MEN_PL >>> ulotka_men_pl.jpg
„Była to krwawa bitwa, w której nasza jazda wystawiła sobie pomnik sławy.
Na naszym kontynencie była to zarazem ostatnia walka,
w której masy jazdy poszukiwały rozstrzygnięcia w szykach konnych i przy pomocy szabli
/generał Aleksander Pragłowski/
W środę 31 sierpnia minie 102. rocznica bitwy pod Komarowem niedaleko Zamościa. Była to wielka bitwa kawaleryjska, jeden z największych bojów z udziałem jazdy w XX wieku. Po całodniowej walce polscy kawalerzyści pokonali kilkukrotnie liczniejszego przeciwnika, odbierając mu inicjatywę oraz zmuszając do odwrotu - jak się później okazało - aż za linię frontu. To był przysłowiowy „gwóźdź do trumny” 1 Armii Konnej Siemiona Budionnego, do niedawna siejącej postrach na wschodnich rubieżach Rzeczypospolitej. Bitwa pod Komarowem zaangażowała wielkie siły kawalerii - łącznie 21 pułków jazdy, z czego sześć polskich - ale oprócz brawurowych szarż dochodziło też do zaciętej walki z udziałem piechoty, a nawet działań lotnictwa bojowego (7. Eskadra Myśliwska im. Tadeusza Kościuszki, w której u boku Polaków służyli amerykańscy ochotnicy). Bolszewicy stracili w boju ok. 1500 zabitych. Straty wojsk polskich były pięciokrotnie niższe.
Część i Chwała Bohaterom .
Koło Historyczne ,,Wiarus”
„Było to przełomowe wydarzenie w historii naszego narodu, ale także w dziejach Europy, „Solidarność” otworzyła bramy wolności…”
Jan Paweł II
31 sierpnia 2022 roku już po raz siedemnasty obchodzić będziemy „Dzień Solidarności i Wolności”. Dzień ustanowiony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej w 2005 roku ma upamiętniać „historyczny zryw Polaków do wolności”. W pamiętne dni sierpnia 1980 roku po fali robotniczych strajków, jakie objęły cały kraj i podpisaniu przez komunistyczne władze PRL –u porozumień z komitetami strajkowymi w Gdańsku , Szczecinie i Jastrzębiu po raz pierwszy od zakończenia II wojny światowej powstał w Polsce niezależny od komunistów legalnie działający związek zawodowy NSZZ „Solidarność”. Solidarność, która zadziwiła świat… Nasi rodacy wspierani przez św. Jana Pawła II – Papieża Polaka i demokratyczne społeczeństwa Europy i świata, jak śpiewał Jacek Kaczmarski poczuli w sobie siłę i moc dokonania w ojczyźnie zmian…NSZZ „Solidarność bardzo szybko stała się nie tylko związkiem zawodowym , ale potężnym liczącym 10 milionów członków ruchem społecznym w reżimie komunistycznym Postanie „Solidarności” faktycznie , choć musiało upłynąć jeszcze prawie 10 lat i musieliśmy przejść przez mrok wprowadzonego przez generała Wojciecha Jaruzelskiego stanu wojennego (13.12.1981 r.) zwiastowało zmierzch komunizmu i dominacji Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich w Europie Wschodniej . Dziękując za dar Solidarności pragniemy przypomnieć ,że nie było by wolnej , suwerennej Polski , nie było by wolnych państw Europy Wschodniej bez uporczywej walki naszych rodaków o wartości najcenniejsze jaki są godność , wolność i niezależność każdego człowiek i narodu.
Cześć i chwała Bohaterom.
Koło Historyczne "Wiarus"
Pierwszy zegar, który odmierza same słoneczne godziny wg czasu radzymińskiego, właśnie został zainstalowany na wewnętrznym dziedzińcu Szkoły Podstawowej nr 1 im. ppłka pil. Mariana Pisarka. Unikatowy czasomierz, który będzie znakomitą pomocą naukową dla uczniów, powstał z inicjatywy Dyrektor Szkoły Elżbiety Jeleń, a sfinansowany został przez Gminę Radzymin…
Więcej w Kurierze W nr 28 z dnia 6.08.2024 r. >>> https://www.kurier-w.pl/juz-jest-pierwszyw-radzyminie-zegar-sloneczny/
Dyrektor Szkoły Podstawowej nr 1 im. ppłka pil. Mariana Pisarka w Radzyminie ogłasza nabór na stanowisko nauczyciela współorganizującego kształcenie.
Zatrudnienie od 1 września 2024 roku, dokumenty prosimy składać drogą elektroniczną na adres sp1radzymin@radzymin.pl
We wtorek, 23 sierpnia 2022 roku już po raz trzynasty będziemy obchodzić Europejski Dzień Pamięci Ofiar Reżimów Totalitarnych nazizmu i stalinizmu. 82 lat temu 23 sierpnia 1939 roku minister spraw zagranicznych III Rzeszy Joachim von Ribbentrop i Wiaczesław Mołotow, ludowy komisarz spraw zagranicznych ZSRR będący jednocześnie przewodniczącym Rady Komisarzy Ludowych podpisali w Moskwie pakt o nieagresji wraz z tajnym protokołem, którego następstwem był podział Europy Środkowej i IV rozbiór Polski. Zawarty między ZSRR a hitlerowskimi Niemcami pakt otworzył drogę do tragedii II wojny światowej z jej konsekwencjami – deportacjami, obozami koncentracyjnym, gułagami, Holokaustem, krematoriami i obozami pracy przymusowej. Po zakończeniu wojny dla wielu społeczeństw Europy Środkowo – Wschodniej oznaczał długi okres dalszego komunistycznego zniewolenia. W tą tragiczną dla losów milionów Europejczyków rocznicę wspominaliśmy wszystkich, którzy zginęli wskutek zbrodniczych działań nazizmu i stalinizmu.
Niech pamięć o ich męczeństwie nigdy nie zaginie. Nigdy więcej wojny.
Koło Historyczne „Wiarus”
„Współczesna historia cywilizacji zna mało wydarzeń posiadających znaczenie większe od bitwy pod Warszawą w roku 1920. Nie zna zaś ani jednego, które byłoby mniej docenione.”
/ Lord Edgar Vincent D’Abernon/
W czwartek, 15 sierpnia 2024 roku minie 104. rocznica Bitwy Warszawskiej zwanej "Cudem nad Wisłą." Jak co roku oddamy hołd bohaterskim żołnierzom Wojska Polskiego broniących ostatniej rubieży przed – Warszawą. Będziemy wspominać Tych, którzy obficie zrosili własną krwią nasza radzymińską ziemię w obronie najświętszej z wartości, jaką jest wolność. W dniach 13 – 15 sierpnia 1920 roku na przedpolach stolicy w Radzyminie i jego okolicach zatrzymano, a potem 16 sierpnia i w następnych dniach, po śmiałym ataku z nad Wieprza rozbito sowieckie armie sunące na Zachód, by wzniecić płomień bolszewickiej rewolucji w Europie. Dzięki tej bitwie zwanej "Cudem nad Wisłą‘’ Rzeczpospolita Polska obroniła ledwie, co odzyskaną po 123 latach niewoli niepodległość. Po raz kolejny w dziejach europejskiej cywilizacji Polska tak jak 337 lat wcześniej pod murami Wiednia ocaliła chrześcijaństwo od tureckiego niebezpieczeństwa, tak nad Wisłą i Niemnem polski żołnierz w 1920 roku zgasił płomień komunistycznej pożogi dając Ojczyźnie i Europie Środkowej prawie 20 lat wolności. W upalne sierpniowe dni pamiętnego dwudziestego roku, dni najcięższej próby mogliśmy liczyć tylko na siebie i Węgrów Pomoc wojskowa, jaką chciały udzielić nam sojusznicze kraje w tym Francja była skutecznie zatrzymywana. Czesi, Niemcy i Austriacy nie przepuszczali transportów z bronią i amunicją przez swoje terytoria. (Czesi, którzy uznali latem 1920 roku los naszej ojczyzny za przesądzony zajęli nawet terytorium Śląska Cieszyńskiego-28.07.1920 Zaolzie) Do bojkotu wszelkich transportów z zaopatrzeniem dla polskiej armii zachęcała, także II Międzynarodówka Socjalistyczna wspierająca bolszewików, która podburzała dokerów i marynarzy do blokowania przeładunków w portach min. w Gdańsku Jedyna droga, którą mgła docierać pomoc wiodła przez terytorium Rumuni i Węgier. Polska w tym czasie najbardziej potrzebowała broni i amunicji "Nie wiemy, co uczyni Koalicja, my musimy być gotowi, aby stanąć po stronie Polski. Los Polski jest naszym losem", donosiły węgierskie gazety. W przeddzień ostatecznych zmagań 12 sierpnia 1920 roku na skierniewicki dworzec dotarł transport z 22 milionami naboi karabinowych z fabryki Manfreda Weissa z Csepel (Budapeszt). To tymi kulami powstrzymano a następnie rozbito oddziały Czerwonej Armii. Co godne podkreślenia uzbrojenie i amunicje Królestwo Węgier przekazało nam nieodpłatnie?. Dla Węgrów, którzy poznali smak bolszewizmu (133 krwawe dni Węgierskie Republiki Rad Beli Kuna) pomoc dla Polski była sprawą honoru nie handlu. Ta pomoc tak potrzebna nie ustała po zwycięstwie nad Wisłą, czy Niemnem. Węgrzy dostarczali nam ją nadal. Łącznie w latach 1919 – 1921 dostarczyli nam prawie 100 milionów pocisków karabinowych, ogromne ilości amunicji artyleryjskiej, sprzętu i materiałów wojennych. Ważniejsza od pomników i marmurowych tablic jest pamięć. My chcemy i będziemy pamiętać o bratnim węgierskim narodzie, który szczerze i z serca udzielił nam pomocy w pamiętnych dniach wojny o wszystko z bolszewicką nawałą. „Nigdy nie zapomnimy Węgrom ich szlachetnego stanowiska, że w najcięższych dla nas chwilach szczerze zamierzali udzielić nam poparcia” (gen, Tadeusz Rozwadowski 16.09.1920 r.) I choć od tych wydarzeń upłynęło już 104 lata dziękujemy wam Węgrzy z całego serca...
Koło Historyczne „Wiarus”
Trwające wakacje to nie tylko czas letniego wypoczynku uczniów, ale też dobry moment na podsumowanie inicjatyw edukacyjnych zrealizowanych w mijającym roku szkolnym 2023/2024. Przedstawiamy sprawozdanie z działalności Koła Historycznego "Wiarus", funkcjonującego w Szkole Podstawowej nr 1 im. ppłka pil. M. Pisarka w Radzyminie…
Więcej w Kurierze W nr 27 z dnia 30.07.2024 r. >>> https://www.kurier-w.pl/z-dzialalnosci-kola-historycznego-wiarus/
„Na placu boju straszny widok mieli zwycięzcy. Garstka piechoty rosyjskiej czarna od dymu, stała ponuro, z bronią na dół spuszczoną; otoczona była dosłownie wysokim wałem ciał ludzkich, po kilku jedno na drugiem leżących. Konie artyleryjskie pobite, tarzały się we krwi z porwanymi zaprzęgami, jaszczyki wywrócone w rowie.”
/ Józef Dąbrowski, Rok 1863/
W czwartek, 8 sierpnia 2024 roku minie 161. rocznica zwycięskiej dla powstańców polskich bitwy pod Żyrzynem z wojskami rosyjskimi w czasie trwania Powstania Styczniowego. Odziały powstańcze pod dowództwem Michała Heidenreich-Kruka na początku sierpnia 1863 roku podjęły marsz z Lubelszczyzny na północ w kierunku Podlasia, chcąc w ten sposób oderwać się od tropiących je wojsk carskich jednocześnie wzmocnić powstanie w tamtych terenach. Przechodząc przez trakt warszawsko-lubelski, patrol powstańczy przejął depeszę, z której wynikało, że przez stację pocztową w Żyrzynie przechodził będzie konwój wojskowy wiozący ponad 200 tys. rubli. Gen. Michał Heydenreich-Kruk natychmiast podjął decyzję o zorganizowaniu zasadzki. Jej plan był prosty: konwój miano atakować od czoła i po bokach, tyły miał zablokować jeden z powstańczych oddziałów. O godzinie 5 rano 8 sierpnia 1863 roku, liczący około 500 żołnierzy i 2 działa konwój żołnierzy rosyjskich pod dowództwem por. Laudańskiego został zaatakowany przez dużo liczniejszy, (ale słabiej uzbrojony) oddział powstańców (ok. 3 tys., w tym 1400 strzelców). Pierwsze uderzenie wywołało ogromny chaos. Rosjanie uporządkowali szeregi i z wielką determinacją przystąpili do obrony wozów pocztowych. Po kilku godzinach walki ustąpili jednak z placu boju. Z okrążenia wydostać się udało tylko por. Laudańskiemu wraz z 87 ludźmi. Straty Rosjan wyniosły (według raportu gen. Heydenreicha-Kruka1863″.) 181 zabitych i 282 wziętych do niewoli (w tym 132 rannych). Polacy ponieśli wielokrotnie mniejsze straty: 10 zabitych i 50 rannych. Po bitwie część rosyjskich żołnierzy przeszła na stronę powstańców, resztę puszczono wolno po złożeniu przysięgi, iż nie będą więcej walczyć przeciwko Polakom. Powstańcy zdobyli wówczas 2 armaty, 400 karabinów i 140 tys. rubli. (Reszta pieniędzy zaginęła) Zdobyte fundusze zostały przeznaczone na zakup min. broni dla walczących na terenie województwa lubelskiego i podlaskiego powstańczych partii.) W tym miejscu warto wspomnieć, że jednym z oddziałów powstańczych biorących udział w bitwie dowodził podpułkownik Józef Jankowski – „Szydłowski”, który z powodzeniem walczył z wojskami zaborcy na Mazowszu min. w okolicach Radzymina. Wiadomość o zwycięstwie pod Żyrzynem rozeszła się szerokim echem nie tylko po Królestwie Polskim, ale całej Europie wywołując nacisk opinii publicznej na rządy wielu państw w celu udzielenia walczącym Polakom pomocy. Bitwa pod Żyrzynem była jedną z największych i niestety nielicznych zwycięstw nad carskimi oddziałami w czasie trwanie najdłuższego w naszych dziejach zrywu narodowego.
Cześć Ich pamięci.
Koło Historyczne „Wiarus”
„Żołnierz Polski bić się może o wolność wszystkich narodów, umiera tylko dla Polski…”
gen. Stanisław Maczek - dowódca Pierwszej Dywizji Pancernej
W środę, 7 sierpnia br. minie 80. rocznica rozpoczęcia największej bitwy pancernej pod Falaise. Ważną role odegrali w niej żołnierze Pierwszej dywizji Pancernej generała Stanisława Maczka. Generał Montgomery, który dowodził siłami lądowymi, oceniając bitwę, powiedział: "Niemcy byli jakby w butelce, a polska dywizja była korkiem, którym ich w niej zamknęliśmy". Pierwsza Dywizja Pancerna pod dowództwem generała Stanisława Maczka weszła w skład II Korpusu Kanadyjskiego i wzięła udział w operacji, której celem miało być odcięcie drogi odwrotu siłom niemieckim. Stoczona w dniach 7-22 sierpnia 1944 roku bitwa pod Falaise pokazała na co było stać pancerniaków generała Maczka. To właśnie na 1. Dywizji Pancernej skupiła się cała furia ataku Niemców, którzy za wszelką cenę chcieli wyrwać się z okrążenia. W starciu z Polakami przeciwnik stracił 70 czołgów, 500 samochodów, i ponad 100 dział. Do polskiej niewoli trafiło ponad 6 tysięcy niemieckich żołnierzy. Zwycięstwo pod Falaise otworzyło drogę do granicy francusko-niemieckiej. Po zakończeniu wojny gen. Stanisław Maczek, bohater wojny obronnej w 1939 roku, uczestnik walk we Francji w 1940 roku, bohater bitwy pod Falaise, ,dowódca I Dywizji Pancernej, jak wielu polskich żołnierzy nie powrócił do Polski. Zamieszkał w Edynburgu gdzie pracował jako barman i sprzedawca. Nie otrzymał od władz brytyjskich żadnej renty ani pomocy finansowej. Rząd komunistyczny w Polsce pozbawił go polskiego obywatelstwa. Przywrócono mu je dopiero w 1989 roku. Generał Stanisław Maczek zmarł 11 grudnia 1994 roku w Edynburgu. Został pochowany wśród swoich żołnierzy na polskim cmentarzu wojennym w Bredzie.
Cześć i chwała generałowi i jego żołnierzom walczącym o honor Ojczyzny
Koło Historyczne „Wiarus”
Wspomnienia gen. Stanisława Maczka o bitwie pod Falaise >>> wspomnienia...
Dyrektor Szkoły Podstawowej nr 1 im. ppłka pil. Mariana Pisarka w Radzyminie ogłasza nabór na stanowisko psychologa.
Zatrudnienie od 1 września 2024 roku, dokumenty prosimy składać drogą elektroniczną na adres dyrektorsp1radzymin@radzymin.pl
"Chcieliśmy być wolni i wolność sobie zawdzięczać”
/Jan Stanisław Jankowski - wicepremier polskiego rządu na uchodźctwie, Warszawa 01.09.1944 r./
W czwartek, 1 sierpnia 2024 roku przypada 80. rocznica wybuchu Powstania Warszawskiego, będącego zbrojnym wystąpieniem przeciwko okupującym Warszawę wojskom niemieckim, zorganizowane przez Armię Krajową w ramach operacji „Burza”, połączone z wyjściem z podziemia i oficjalna działalnością struktur utworzonego jesienią 1939 roku Polskiego Państwa Podziemnego. Jak co roku dokładnie o godzinie 17.00, godzinie „W” stanie cała Warszawa, zawyją syreny, zabiją dzwony kościołów w całej Polsce. Zatrzymamy się na chwilę, aby wspomnieć Tych, którzy „sami sobie pragnęli zawdzięczać wolność”. Tych, którzy walczyli i ginęli w imię najświętszych dla Polaków wartości. Tych, dla których wolna, suwerenna, niepodległa Rzeczypospolita była dobrem najwyższym. W Powstaniu Warszawskim trwającym długie 63 dni poległo ponad 18 tysięcy powstańców, 25 tysięcy zostało rannych, a ponad 200 tysięcy mieszkańców „niezłomnego miasta” zginęło pod jego gruzami lub zostało bestialsko wymordowanych przez niemieckiego okupanta Ponad 500 tysięcy warszawiaków wypędzono ze stolicy, a miasto przez następne trzy miesiące z niemiecką skrupulatnością burzono kwartał po kwartale… Wspominać będziemy Żołnierzy Polski Niepodległej, na których po zakończeniu wojny nie czekały zaszczyty i ordery, a poniżanie, UB- owskie kaźnie i wyroki śmierci. Pełni podziwu i wdzięczności spoglądać będziemy na Tych nielicznych, którzy do dziś z dumą noszą na ramieniu biało – czerwona opaskę i dla Ojczyzny poświęcili wszystko. Tych nielicznych, których szeregi, co roku opuszczają towarzysze broni odchodzący na wieczna służbę. Im wszystkim składamy w zadumie i milczeniu hołd wdzięczności. I choć spór o sens polityczny powstania nadal trwa dziękujemy Powstańcom za ich marzenia, walkę i poświęcenie Bez tej ofiary nie żylibyśmy w wolnym kraju.
Chwała Bohaterom – niech pamięć o ich czynach nigdy nie zaginie.
Koło Historyczne „Wiarus”
Dyrektor Szkoły Podstawowej nr 1 im. ppłka pil. Mariana Pisarka w Radzyminie ogłasza nabór na stanowisko Sekretarza szkoły.
Zatrudnienie od 1 września 2024 roku, dokumenty prosimy składać drogą elektroniczną na adres dyrektorsp1radzymin@radzymin.pl
"Mieczów ci u nas dostatek, ale i te przyjmuję jako wróżbę zwycięstwa,
którą mi sam Bóg przez wasze ręce zsyła..."
/fragment powieści "Krzyżacy" Henryka Sienkiewicza/
W poniedziałek, 15 lipca 2023 roku minie 614. rocznica bitwy pod Grunwaldem, największej bitwy w średniowieczu. Do zwycięskiej bitwy w okolicach trzech wsi: Grunwald, Stębark, Łodwigowo doszło 15 lipca 1410 r. Wojska Zakonu Krzyżackiego wspomagane przez rycerstwo zachodnioeuropejskie dowodzone przez wielkiego mistrza Ulricha von Jungingena uległy sile połączonych wojsk polsko-litewskich wspieranych przez oddziały tatarskie ze Złotej Ordy, trzy ruskie chorągwie, oddziały mołdawskie oraz czeskich i śląskich najemników. Sprzymierzonymi wojskami Królestwa Polskiego oraz Wielkiego Księstwa Litewskiego dowodzili król Władysław II Jagiełło. Na polach grunwaldzkich potęga Zakonu Krzyżackiego została złamana. Dowódca wojsk Zakonu Szpitala Najświętszej Maryi Panny Domu Niemieckiego- Wielki Mistrz Krzyżacki Urlich von Jungingen w bitwie zginął z ręki, (w opinii wielu historyków), małopolskiego rycerza Mszczuja ze Skrzynna). Zwycięstwo grunwaldzkie uznano w czasach średniowiecza za przełom w zmaganiach z Zakonem. Już w 1412 roku, dzień 15 lipca uznano za święto państwowe.
Koło Historyczne "Wiarus"
"Jeśli zapomnę o nich, Ty, Boże na niebie, zapomnij o mnie..."
/Adam Mickiewicz/
W czwartek, 11 lipca 2024 roku będziemy obchodzić VIII Narodowy Dzień Pamięci Ofiar ludobójstwa na Wołyniu. W dniach 11-12 lipca 1943 r. Ukraińska Powstańcza Armia dokonała skoordynowanego ataku na Polaków w ok. 150 miejscowościach w powiatach włodzimierskim, horochowskim, kowelskim oraz łuckim. Akcja UPA była kulminacją trwającej już od początku 1943 r. fali mordowania i wypędzania Polaków z ich domów. Łącznie w latach 1943-1945 na Wołyniu i w Galicji Wschodniej zginęło ok. 100 tys. Polaków. Sprawcami zbrodni wołyńskiej były Organizacja Ukraińskich Nacjonalistów – frakcja Stepana Bandery, podporządkowana jej Ukraińska Powstańcza Armia oraz ludność ukraińska uczestnicząca w mordowaniu polskich sąsiadów. W polskich akcjach odwetowych zginęło prawie 15 tysięcy Ukraińców. Zbrodnia wołyńska miała charakter ludobójczej czystki etnicznej, to znaczy akcji, w której założeniach są wpisane masowe mordy na ludności cywilne. Była ona jedną z najkrwawszych zbrodni na ludności cywilnej popełnionych w czasie II wojny światowej Narodowy Dzień Pamięci Ofiar Ludobójstwa dokonanego przez ukraińskich nacjonalistów na obywatelach II Rzeczypospolitej Polskiej to święto obchodzone corocznie 11 lipca. Jest on poświęcony pamięci ofiar rzezi wołyńskiej. Został ustanowiony na mocy uchwały Sejmu RP z 22 lipca 2016 r. Święto czci pamięć nie tylko Polaków, ale i zamordowanych obywateli II RP innej narodowości, w tym Żydów, Ormian, czy Czechów. Przyjmując uchwałę o święcie Sejm wyraził wdzięczność również tzw. „Sprawiedliwym Ukraińcom”, którzy odmawiali udziału w mordach i ratowali Polaków z narażeniem własnego życia.
Cześć i Chwała Bohaterom ofiarom zbrodni wołyńskiej.
Koło Historyczne "Wiarus"
„Ziemio! Nie kryj naszej krwi, iżby nasz krzyk nie ustawał…”
/Księga Hioba/
W piątek, 12 lipca 2024 roku minie 79. rocznica Obławy Augustowskiej. Dokładnie 79 lat wcześniej, 12 lipca 1945 r. oddziały NKWD - "Smiersz", Armii Czerwonej i usłużnych polskich komunistów rozpoczęły pacyfikację Suwalszczyzny. W jej wyniku zatrzymano ponad 2 tys. osób, prawie 600 podejrzewanych o powiązania z antykomunistycznym podziemiem wywieziono i zamordowano w nieznanym do dziś miejscu. Według historyków, obława augustowska z lipca 1945 r. to największa po II wojnie światowej niewyjaśniona zbrodnia komunistyczna dokonana na Polakach. Nazywana jest czasem "Małym Katyniem".
Cześć i Chwała Bohaterom, ofiarom komunistycznej zbrodni.
Koło Historyczne "Wiarus"
Powered by aSc EduPage